۱۳۹۰ مرداد ۱۳, پنجشنبه

شگفتانگیز ترین شهر های دنیا


مجله بین المللی ::National Geographic:: مشهورترین و از فعالترین نشریه های دنیاست که از 125 سال پیش تاکنون مطالبی درباره مسائل مرتبط با جغرافیا و علوم طبیعی جهان منشر کرده است. این مجله به تازگی فهرستی از 12 شهر باستانی و شگفت انگیز جهان منتشر کرده که شهر پرسپولیس یا تخت جمشید به عنوان یک از شهرهای حیرت انگیز دنیای باستان انتخاب شده است.

به گزارش دادنا، یکی از نکات قابل توجه این نشریه استفاده از دانشمندان علم جغرافیا برای تهیه گزارش ها و استفاده از عکاس های حرفه ای آرشیوی ویژه خود است. با هم مروری بر شهرهای شگفت انگیز دنیای باستان می اندازیم:



1- تخت جمشید - ایران

شهر باستانی تخت جمشید یکی از چهار پایتخت امپراطوری سرزمینی بود که بعدها به نام ::ایران:: نامیده شد. کار ساخت آن از حوالی سال های 520 قبل از میلاد آغاز و به نمادی از ثروت و جلال و بزرگی امپراطوری ایران باستان تبدیل شد. معماری فوق العاده این شهر باستانی زبانزد مورخین دنیاست و در ساخت آن از نقره و طلا نیز استفاده شده بود و در گوشه و کنار تخت جمشید حجاری های پیکره های انسانی به چشم می خورد. ساخت تخت جمشید در دوران شکوفایی امپراطوری هخامنشی و به فرمان داریوش بزرگ آغاز شد. این امپراطوری از 550 تا 330 پیش از میلاد حکمروایی کرد تا اینکه با حمله اسکندر مقدونی از هم فرو پاشید و تخت جمشید در آتش سوخت.
2- پترا - اردن
با دقت به عکس و مقایسه فردی که در دهانه معبد پترا ایستاده می توان به عظمت و وسعت این شهر باستانی پی برد. این شهر سالیان شال زیر شن های صحرا مدفون شده بود. تاریخ ساخت آن به قرن دوم میلادی و به دست مردمان ::انباط:: ساخته شده است. این مکان امروزه یکی از اماکن گردشگری اردن است.

3- ماچو پیچو - پرو

از زمان کشف شهر ::ماچو پیچو:: یکصد سال می گذرد اما تاکنون باستان شناسان نتواسته اند کشف کنند که کاربرد این شهر باستانی متعلق به سلسله ::اینکاه:: چه بوده است. اینکاها دارای سیستم خاصی از نگارش بوده اند اما هیچ متنی از آنها به جای نمانده است. این شهر در ارتفاع دو هزار و 500 متری از سطح دریا ساخته شده و اغلب اوقات از آن به عنوان «شهر گمشده اینکاها» یاد میشود. ماچو پیچو احتمالا شناخته شدهترین نماد امپراتوری اینکاها است. این شهر در حدود سال ۱۴۵۰ میلادی ساخته شده و صدها سال پیش در زمان فتح اینکاها توسط اسپانیاییها متروک شده است.

4- پلانگ - مکزیک
 در جنوب شرقی مکزیک و گواتمالا ::مایاه:: شروع به ساختن شهری بزرگ از سه هزار سال پیش در دل جنگل های استوایی کردند. حاکمان آنها در این نواحی عبادتگاه های هرمی شکل، قصرها، بازار و میدان های تجارتی زیبایی ساختند. آموزش هنر و تجارت رونق پیدا کرد و نویسندگان با استفاده از عکسها و نقشهای سمبلیک، یک سیستم نوشتاری ایجاد کردند. ریاضیدانان و ستاره شناسان مایا بسیار متخصص بودند. مشهور است در معابد مایاها انسان ها را برای خدای خورشید قربانی می کردند.

5- تروآ - ترکیه

درباره هیچ شهری در تاریخ همچون تروا این همه افسانه و داستانهای رازآلود وجود ندارد. هومر، این شهر را در شمال غربی ترکیه کنونی ذکر کرده و کشفیات باستان شناسی در سال 1871 از وجود شهری باستانی در این منطقه پرده برداشت. تروآ مهاجرنشینی یونانی بود که در محل آناتولی واقع بود. در آن سال ::هانریش شلیمان:: باستان شناس آلمانی شروع به کشفیاتی در منطقه کرد. این شهر حدوداً پنج هزار سال پیش ساخته شده ولی برخی از باستان شناسان شک دارند که کشفیات شلیمان همان شهر باستانی تروآ باشد.

6- موهنجو دارو - پاکستان

شهر باستانی ::مونجو دارو:: مربوط به تمدن ایندوهای باستان است که به کلی تا سال 1921 میلادی ناشناخته باقی مانده بود، اما تحقیقات باستان شناسی در منطقه باعث کشف این شهر و شهر باستانی ::هاراپ:: شد. این شهر حدود چهار و 500 سال پیش ساخته شد و در آن زمان منطقه ای بسیار حاصل خیر و پر آب بود. با این وجود به علت شرایط ناامن سیاسی در پاکستان هنوز امکان ادامه کشفیات و تحقیقات باستان شناسی برای روشن شدن رموز شهر امکان پذیر نیست

7- پالمیرا - سوریه

شهر باستانی ::پالمیر:: یا ::تادمور:: قدمتی حدوداً چهار هزار ساله دارد اما اهمیت آن به سالهای 300 قبل از میلاد بر می گردد که به عنوان قطب تجاری شناخته می شد و مرکزی بود برای انتقال کالاهای بازرگانی ایران باستان و شهرهای بین النهرین. این شهر موقعیت استراتژیک برای رومیان داشت که توانسته بودند در قرن اول میلادی شهر را تصرف کنند. اوج شکوفایی این شهر در زمان سلطنت ::زنوبی:: بود.





 

معني نام كشورها


در اینجا معنی نام کشورهای جهان به ترتیب حروف الفبا آمده و زبانی که ریشه این نام در اصل از آن گرفته شده در میان پرانتز یا کمانک آورده شده است.
▪ آذربایجان: آتورپاتکان نگهدار آتش است(فارسی دری)
▪ آرژانتین: سرزمین نقره(اسپانیایی)
▪ آفریقای جنوبی: سرزمین بدون سرما (آفتاب) جنوبی(لاتین،یونانی)
▪ آفریقای مرکزی: سرزمین بدون سرما(آفتاب)مرکزی(لاتین،یون� �نی)
▪ آلبانی: سرزمین کوهنشینان
▪ آلمان: سرزمین همه مردان یا قوم ژرمن(فرانسوی - ژرمنی)
▪ آنگولا: از واژه نگولا که لقب فرمانروایان محلی بود
▪ اتریش: شاهنشاهی شرق(ژرمنی)
▪ اتیوپی: سرزمین چهره سوختگان(یونانی)
▪ ارمنستان: سرزمین فرزندان ارمن،نام نبیره نوح(ع)(فارسی دری)
▪ ازبکستان: سرزمین خودسالارها(سغدی، ترکی، فارسی دری)
▪ اسپانیا: سرزمین خرگوش کوهی(فنیقی)
▪ استرالیا: سرزمین جنوبی( لاتین)
▪ استونی: راه شرقی(ژرمنی)
▪ اسرائیل: جنگیده با خدا(عبری)
▪ اسکاتلند: سرزمین اسکات ها البته در لاتین قوم گائل را گویند.(لاتین)
▪ افغانستان: سرزمین قوم افغان( فارسیدری)
▪ اکوادور: خط استوا(اسپانیایی)
▪ الجزایر: جزیره ها(عربی)
▪ السالوادور: رهایی بخش مقدس(اسپانیایی)
▪ امارات متحده عربی: شاهزاده نشین های یکپارچه عربی(عربی)
▪ اندونزی: مجمع الجزایر هند(فرانسوی)
▪ انگلیس: سرزمین قوم آنگل(ژرمنی)
▪ اوروگوئه: شرقی
▪ اوکراین: منطقه مرزی(اسلاوی)
▪ ایالات متحده امریکا: از نام آمریگو وسپوچی دریانورد ایتالیایی
▪ ایتالیا: شاید به معنی ایزد گوساله(یونانی)
▪ ایران: سرزمین نجیب زادگان(آریاییان)(فارسی دری)
▪ ایرلند: سرزمین قوم ایر(شاید هم معنی با آریا)(انگلیسی)
▪ ایسلند: سرزمین یخ(ایسلندی)
▪ بحرین: دو دریا(عربی)
▪ برزیل: چوب قرمز
▪ بریتانیا: سرزمین نقاشی شدگان(لاتین)
▪ بلژیک: سرزمین قوم بلژ(از اقوام سلتی)، واژه بلژ احتمالا معنی زهدان و کیسه می داده است.
▪ بنگلادش: ملت بنگال(بنگلادشی)
▪ بورکینافاسو: سرزمین مردم درستکار(از زبان های موره - دیولا)
▪ بولیوی: از نام سیمون بولیوار مبارز رهایی بخش آمریکای لاتین
▪ پاراگوئه: این سوی رودخانه
▪ پاکستان: سرزمین پاکان
▪ پاناما: جای پر از ماهی( کوئوا)
▪ پرتغال: بندر قوم گال(از اقوام سلتی)(لاتین)
▪ پورتوریکو: بندر ثروتمند(اسپانیایی)
▪ تانزانیا: این نام از هم آمیزی تانگانیگا(سرزمین دریاچه تانگا)و زنگبار به دست آمده است.
▪ تایلند: سرزمین قوم تای
▪ ترکمنستان: سرزمین ترک مانندها
▪ ترکیه: سرزمین قوی ها(ترکی با پسوند عربی)
▪ جامائیکا: سرزمین بهاران
▪ چاد: دریاچه( بورنو)
▪ چین: سرزمین مرکزی(چینی)
▪ دانمارک: مرز قوم «دان»
▪ دومینیکن: کشور دومینیک مقدس(اسپانیایی)
▪ روسیه: کشور روشن ها، سپیدان(شاید از ریشه سکایی«راوش»)
▪ روسیه سفید(بلاروس): درخشنده(روس)سفید(روسی)
▪ رومانی: سرزمین رومی ها
▪ ژاپن: سرزمین خورشید تابان(ژاپنی)
▪ ساحل عاج: ساحل عاج
▪ سریلانکا: جزیره باشکوه(سانسکریت)
▪ سلیمان جزایر: از نام حضرت سلیمان
▪ سوئد: سرزمین قوم «سوی»
▪ سوازیلند: سرزمین قوم سوازی
▪ سوئیس: سرزمین مرداب
▪ سودان: سیاهان(عربی)
▪ سوریه: سرزمین آشور(سامی)
▪ سیرالئون: کوه شیر
▪ شیلی: پایان خشکی- برف(از زبان بومی آنجا)
▪ صحرا: بیابان(عربی)
▪ صربستان: سرزمین قوم صرب(یوگسلاوی: سرزمین اسلاوهای جنوب)
▪ عراق: شاید ازایراک به معنای ایران کوچک(فارسی)
▪ عربستان سعودی: سرزمین بیابانگردان در تملک خاندان خوشبخت. واژه عرب به معنی گذرنده و بیابانگرد است. سعود یعنی خوشبخت.
▪ فرانسه: سرزمین قوم فرانک(از اقوام سلتی)
▪ فنلاند: سرزمین قوم «فن»
▪ فیلیپین: از نام پادشاهی اسپانیایی به نام فیلیپ
▪ قرقیزستان: سرزمین چهل قبیله(قرقیزی)
▪ قزاقستان: سرزمین کوچگران(قزاقی)
▪ قطر: شاید به معنای بارانی(عربی)
▪ کاستاریکا: ساحل غنی(اسپانیایی)
▪ کانادا: دهکده(زبان سرخپوستی«ایروکوئی»)
▪ کلمبیا: سرزمین کلمب(کریستف کلمب)(اسپانیایی)
▪ کنیا: کوه سپیدی(زبان کیکویو)
▪ کویت: د ژ کوچک(هندی-عربی)
▪ گرجستان: سرزمین کشاورزان(یونانی)
▪ لبنان: سفید(عبری)
▪ لهستان: سرزمین قوم «له»
▪ لیبریا: سرزمین آزادی
▪ مجارستان: سرزمین قوم مجار(مجاری)
▪ مصر: شهر - آبادی
▪ مقدونیه: سرزمین کوه نشین ها، بلندنشین ها(یونانی)
▪ مکزیک: اسپانیای جدید(اسپانیایی)
▪ موریتانی: سرزمین قوم مور(لاتین)
▪ میکرونزی: مجمع الجزایر کوچک(فرانسوی)
▪ نرو ژ: راه شمال
▪ نیجر: سیاه(لاتین)
▪ نیجریه: سرزمین سیاه(لاتین)
▪ واتیکان: گرفته شده از نام تپه ای به نام واتیکان(اتروسکی)
▪ ونزوئلا: ونیز کوچک
▪ ویتنام: اقوام «ویت» جنوبی(ویتنامی)
▪ ویلز: بیگانگان(ژرمنی)
▪ هلند: سرزمین چوب(آلمانی)
▪ هند: پر آب(فارسی باستان)
▪ هندوراس: ژرفناها(اسپانیایی)
▪ یمن: خوشبخت
▪ یونان: سرزمین قوم «یون»